Báilame el agua. Úntame de amor y otras fragancias de tu jardín secreto. Sácame de quicio. Hazme sufrir. Ponme a secar como un trapo mojado. Lléname de vida. Líbrame de mi estigma. Llámame tonto. Olvida todo lo que haya podido decirte hasta ahora. No me arrastres,no me asustes. Vete lejos,pero no sueltes mi mano. Empecemos de nuevo. Toca mis ojos. Nota la textura del calor. ¿Por cuánto te vendes? Píllate los dedos. Deja que te invite a un café,caliente,claro. Y sin azúcar... sin aliento.
sábado, 23 de noviembre de 2013
sábado, 26 de octubre de 2013
Que se fai cando se acaba o amor? Cando non da máis de si por moito que o intentes manter, por moito que te esforces... Que se fai? Cando sintes que nada é o mismo, que por moito que des por unha persona nunca vas ser correspondido da misma forma.
Doe, claro que doe, igual que si che deran un puñetazo no estómago. Incluso máis, como si che deran vinte seguidos.
Pero que se pode facer? Nada, seguir adiante pese a todo, dicen que sentir dolor é inevitable pero sufrir opcional. Si é opcional, vou optar por non sufrir, e por sonreírlle a todo o que veña, eso si, contigo, espero.
Dicen que eso ao que chamamos amor vence a todo o demais, ou quizás non...
domingo, 20 de octubre de 2013
Jode. Jode ver como a persona que queres cada día máis se vai separando de ti pouco a pouco. Como cada momento xa non é o que era, non por ti, senón pola outra persoa. Sintes algo así como sentimentos encontrados, unha mezcla de amor e rabia ao ver que esto está pasando diante das túas narices e non podes facer nada para evitalo. Porque por moito que fagas, nada volverá a ser o mesmo.
lunes, 5 de agosto de 2013
PD: Y por suerte si me preguntan por ahí diré que no se hacer otra cosa a parte de quererte. Estuvimos a nada de serlo todo,no eramos nada, pero éramos felices.
viernes, 5 de julio de 2013
Esta luna será siempre del mismo tamaño que la tuya
persona que se encontra ao outro lado.
Útil verdad? Así podemos tocar, ou acariciar a esa persona que botamos de menos sen que se dé conta, ou pelo menos intentalo. Recordala nalgúns casos, imaxinar recorrer a súa
pel, cada centímetro, que ata fai un tempo coñecías de memoria, quizá ata aínda te acordes. Si acórdaste, de cada centímetro, milímetro se podría decir. Son só iso, recordos, que por moito que queiras non olvidas, son para sempre e tes que vivir con eles por sorte ou por desgracia. Todo iso, con tan só tapar a lúa co noso pulgar, parece fácil,
demasiado fácil diría eu..

PD: Estés donde estés, la luna nunca será más grande que tu pulgar. La mala noticia es que este lugar me hace sentir la falta del otro. Pero la luna está llena, lo que me hizo pensar en ti. Pues sé que no importa lo que estoy haciendo, y donde estoy, esta luna será siempre del mismo tamaño de la tuya... del otro lado del mundo.
lunes, 20 de mayo de 2013
¿Qué si sé lo que quiero?

.jpg)