Báilame el agua. Úntame de amor y otras fragancias de tu jardín secreto. Sácame de quicio. Hazme sufrir. Ponme a secar como un trapo mojado. Lléname de vida. Líbrame de mi estigma. Llámame tonto. Olvida todo lo que haya podido decirte hasta ahora. No me arrastres,no me asustes. Vete lejos,pero no sueltes mi mano. Empecemos de nuevo. Toca mis ojos. Nota la textura del calor. ¿Por cuánto te vendes? Píllate los dedos. Deja que te invite a un café,caliente,claro. Y sin azúcar... sin aliento.
miércoles, 24 de octubre de 2012
miércoles, 17 de octubre de 2012
martes, 16 de octubre de 2012
Eu son esa que prefire que a recorden polas súas palabras e non polos seus feitos. Naide me enseñou a gardar secretos, apredín eu sola. Son esa que sabe que todo o mundo se arrepinte de algo algunha vez, e eu a primeira, son a primeira tamén en admitit que cometín errores, e acéptoos. Que me perdonen si algunha vez lastimei a alguien, xa que sei o que se sinte, seguramente o fixen porque eran o que os demais querían. Pero sei, e non me equivoco, que a miña mayor virtude é sentirme orgullosa dos meus defectos, da miña mentalidad, porque non existe unha persona perfecta, e está moi claro que cando menos buscas algo antes o encontras.Son esa que non espera nada de naide, a non ser que me demostren o contrario. Esa que engañou, esa á que engañaron, esa que ignora e que naide vai hundir. Esa que envidiou, pero que tamén deixou marca. Esa que coma todos tamén riu e chorou, á que a vida jodeu como a moitos, e se levantou e seguiu coma poucos .Que decir, a vida ou a vives ou a entendes, para as dúas cousas non da tempo.
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)