Báilame el agua.

Eu son esa que prefire que a recorden polas súas palabras e non polos seus feitos. Naide me enseñou a gardar secretos, apredín eu sola. Son esa que sabe que todo o mundo se arrepinte de algo algunha vez, e eu a primeira, son a primeira tamén en admitit que cometín errores, e acéptoos. Que me perdonen si algunha vez lastimei a alguien, xa que sei o que se sinte, seguramente o fixen porque eran o que os demais querían. Pero sei, e non me equivoco, que a miña mayor virtude é sentirme orgullosa dos meus defectos, da miña mentalidad, porque non existe unha persona perfecta, e está moi claro que cando menos buscas algo antes o encontras.Son esa que non espera nada de naide, a non ser que me demostren o contrario. Esa que engañou, esa á que engañaron, esa que ignora e que naide vai hundir. Esa que envidiou, pero que tamén deixou marca. Esa que coma todos tamén riu e chorou, á que a vida jodeu como a moitos, e se levantou e seguiu coma poucos .Que decir, a vida ou a vives ou a entendes, para as dúas cousas non da tempo.